Y10 – 26/02/16

Due: 29/02 (Issued: 24/02)

Task

Annotate the handout, answering the following questions
1. Identify the subject of each paragraph (who?).
2. Define the focus of each sentence (what?).
3. How does the writer guide the reader’s attention?
4. What features come to life through the description?

Musts

  1. An annotated handout
  2. Annotations respond to all 4 questions

Extension

Practice, using 2 paragraphs, your own approach to creating narrative flow

Polish Handout

Mieliśmy zbliżył się do zakrętu z listopadowego chłodu w naszych włosów iw naszych sercach.

Ostatni z drzew opadły na lewo od drogi i rzadki zieleni krajobrazu znacznie poniżej zostało mi objawione, mieszały się następnie w brązy i pomarańcze na ugorach. Pamiętam toczenia z myślą o nim, oczekując jego uwagę się na jego jazdę; a ja myślałem: jak piękny wsi pojawiła się w nim bez ludzi, jak masować moje ciąży brzuch. Gdyby tylko świat mógł być wolny od nich; wolne od nas; wolne od niego –

Był patrząc na mnie.

Po raz pierwszy w jego obecności byłem zaskoczony. W ciemnych kręgów otaczających oczy widziałem ślady Podświetlanie niebieskimi żyłkami tuż pod skórą, czuł zagrożenie w sposobie drgającej. Igła ognia zastrzelony przez moje serce i spalony na piersi.

Wydawało się, że doszli do decyzji.

Dziecko biło rytm przed moim brzuchu, kiedy stracił przyczepność w łóżku z liści. Kiedy wpadł w poślizg, te jadowite barwy nie wykrwawił się ze sobą; jednocześnie żywy i żywy, a jednak, gdy obrócił się wokół nas, mogę myśleć tylko o choroby.

Dziecko nadal kopać, bo wyjechaliśmy na drogę.

Portugeuse Handout

Nós tinha abordado a curva com frio de novembro em nosso cabelo e em nossos corações.

A última das árvores tinham caído à esquerda da estrada e a vegetação esparsa da paisagem muito abaixo me foi revelado, misturada, em seguida, nos marrons e laranjas dos campos de pousio. Lembro-me virando do ponto de vista dele, esperando sua atenção para estar em sua condução; e eu estava pensando: como é bonito o campo apareceu sem pessoas, como eu massageava minha barriga grávida. Se o mundo pudesse ser livre deles; livre de nós; livre dele –

Ele estava olhando para mim.

Pela primeira vez em sua presença eu estava assustado. Nos círculos escuros ao redor de seus olhos eu podia ver os raios trilhas de veias azuis logo abaixo da pele, podia sentir ameaça na forma como eles tremeram. Uma agulha de fogo atravessou o meu coração e queimado em meu peito.

Ele parecia ter chegado a uma decisão.

O bebê estava batendo um ritmo contra a minha barriga quando perdemos a tração em uma cama de folhas. À medida que derrapou, esses tons venenosas tinha sangrado em um outro; ao mesmo tempo vibrante e vivo e, no entanto, enquanto eles giravam em torno de nós, eu só podia pensar em doença.

O bebê ainda estava chutando como nós à esquerda da Estrada.

Advertisements